ก่อนจะเป็นตำบลบ้านนานั้น เมื่อหลายร้อยปีมาแล้ว บ้านนา
ยังไม่มีแผ่นดิน พื้นที่เป็นท้องน้ำหรือทะเลสาบ สาเหตุเพราะมี ภูเขา 2 ภูเขา เขาฝั่งทิศตะวันตกเรียกว่า "เขาแก้ว" เพราะมีแก้ว (พลอย) มาก และเป็นฐานทัพไทยด้วย (สมัยรบกับพม่า,เงี้ยว) มีอ่างน้ำอยู่บนยอดเขา สำหรับให้ทหารได้ใช้ดื่ม
    ส่วนภูเขาที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออก เรียกว่า "เขาทัพ" เป็น ฐานทัพของพม่า , เงี้ยว มาตั้งรบกับไทย จึงเรียกติดปากกันว่า ดอยแก้ว(เขาแก้ว) และดอยตั๊บ (เขาตั๊บ)
     ภูเขาสองลูกนี้ติดกัน จึงทำให้น้ำที่เกิดจากการตกของน้ำฝน ไหลมาตั้งแต่ภูเขาผีปันน้ำ เหนือสุดของจังหวัดเชียงใหม่ ไหล มาเอ่อรวมกันอยู่ที่เขา 2 ลูกนี้ เพราะไม่มีทางไหลตอไปได้ เมื่อ

น้ำมากก็ไหลล้นตีนเขาที่ติดต่อกัน ไหลตกไปทางใต้เรียกว่าน้ำตก น้ำทางเหนือเขานี้มีน้ำมาก เอ่อขึ้นไปสูง
จนเป็นทะเลสาปใหญ่
       ต่อมาดินหินที่เขาติดต่อกันได้ถูกน้ำกัดเซาะนานเข้าก็พังลงมา เมื่อน้ำไหลได้สะดวก น้ำได้กัดเซาะจนลึก และกว้างใหญ่ขึ้นจนเกิดเป็นร่องน้ำใหญ่ น้ำทางเหนือก็ไหลได้สะดวก เมื่อน้ำทางเหนือลดลงเรื่อย ๆจึงเกิด เป็นแผ่นดินขึ้น น้ำที่ไหลมีขอบเขตเป็นลำธารใหญ่ จึงเรียกว่า แควปิงบ้าง หรือ แม่น้ำปิงบ้าง

         เมื่อน้ำแห้งจนเกิดเป็นแผ่นดิน ประกอบกับ พวกลั๊วที่อาศัยหลังเมืองสร้อยเกิดขาดแคลนน้ำ (ในฤดูฝนไม่ขาดแคลนน้ำ แต่ฤดูแ้ล้งลำบากมาก) จึงสันนิษฐานว่า ชาวลั๊วได้อพยพลงมาจากภูเขา มาอยู่ริมแม่น้ำปิง เพราะมีหลักฐานยืนยันว่า บน ภูเขาสูงนั้นต้องมีคนอยู่อาศัย เพราะว่ามีวัดถึง 99 วัด ตั้งแต่หลังเมืองแก่งสร้อยลงมาถึงบ้านวังคำ (ปัจจุบันเรียกว่า บ้านโสมง) ที่นามีมาก เช่น นาวังคำ นาหนองแสง ดินแดง ขอบดัง นาแสมน้อย นาแสมหลวง

     เมื่อชาวลั๊วะอพยพลงมาอยู่ตามที่ลุ่มน้ำ จึงรวมกันเป็นหมู่บ้าน เป็น" ตำบลบ้านนา" มีทั้งสิ้น 12 หมู่บ้าน ขึ้นอยู่กับอำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ประกอบด้วย
     "หมู่ที่ 1   บ้านใต้ห้วย"
     "หมู่ที่ 2   บ้านเหนือห้วย"
     "หมู่ที่ 3   บ้านโค้งวัดหลวง สันดินแดง "
     "หมู่ที่ 4   บ้านท่าเดื่อ "
     "หมู่ที่ 5   บ้านท่าพิมาน "
     "หมู่ที่ 6   บ้านทุ่งจ๊ะเหนือ "
     "หมู่ที่ 7   บ้านโสมง "
     "หมู่ที่ 8   บ้านห้วย "
     "หมู่ที่ 9   บ้านห้วยโป่ง "
     "หมู่ที่ 10 บ้านอูมวาบ " อยู่ลำน้ำแม่ตื่น
     "หมู่ที่ 11 บ้านนาไฮ" เป็นชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยง
     "หมู่ที่ 12 บ้านหินลาด" เป็นชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยง

     ชาวบ้านนา มีการติดต่อซื้อขายสินค้ากับชาวเชียงใหม่ ชาวลำพูน โดยใช้ไม้ไผ่ทำกพบรรทุกเมี่ยง หอม กระเทียม น้ำมันหมู ล่องมาตามลำน้ำปิงมาขายบ้านนา ชาวบ้านนานิยมใช้เรือกาบบันทุกของป่าลงมาขายที่อำเภอบ้านตาก เช่น พลู หนังสัตว์ เขาสัตว์ ครั่ง ขากลับจึงซื้อของอุปโภค บริโภคกลับ ได้แก่ เกลือ น้ำปลา กะปิ เสื้อผ้า เป็นต้น